A Travellerspoint blog

fort collins

and loveland

Zit nu al 4 uur in de bus naar farmington, New Mexico. De bus heeft wifi-internet, er staat een dvd op dus de volgende 6 uur moeten ook nog wel uit te houden zijn. Tot nu toe hebben we door een prairie gereden met bijna geen sneeuw en nu zie ik wat bergen met sneeuw. De afgelopen week heb ik doorgebracht in de omgeving van fort Collins. Mijn hostfamily, Kathy en melvin, wonen echter in loveland. Een plaatje dat rond Valentijnsdag helemaal gek wordt. Zo kiezen de elk jaar een miss-valentijn in de plaatselijke highschool. Ook worden de lantaarnpalen hier versierd met harten met persoonlijke teksten. Ook ontwerpen ze elk jaar een valentijnsstempel die op alle verstuurde briefkaarten wordt gestempeld. Sommige mensen die een valentijnskaart versturen laten hem express via loveland versturen om zo de stempel te krijgen.
Deze eerste week ‘on the road’ is echt ongelofelijk snel gegaan, en ik kan niet geloven dat we nog maar 4 steden in de USA te gaan hebben. Deze week heb ik 2 dagen vrijwilligerswerk gedaan. Dinsdag ben ik naar 2 boys and girlsclubs geweest. Dat is in Amerika redelijk populair. Het is een soort naschoolse opvang waar kinderen spelletjes kunnen spelen, hun huiswerk kunnen maken en ze ontvagen gratis snacks en maaltijden. Het kost hun ouders maar 5 dollar per jaar. wij hebben bij een grote club in fort Collins een storage opgeruimd en voor de rest zelf heel veel met de pooltafels gespeeld:D. Daarna ben ik met een groepje naar een kleinere groep naar een club in wellington gegaan waar we de kinderen met huiswerk hebben geholpen en een quiz hebben gedaan over de landen waar we vandaan komen. Woensdag was echt een hele leuke communitydag. We gingen naar een senior center waar ouderen overdag allemaal activiteiten konden ondernemen. In de ochtend hebben we met een groepje alle ovens en fornuizen geschrobd. In de middag hebben we met de oudjes rondgehangen. Ze hebben mijn een kaartspel geleerd waarvan ik de naam nu al weer ben vergeten. Maar het doel was dat je 15 of 31 punten moest krijgen. Kortom een erg leuke middag en als bedankje werden we getrakteerd op frozen yoghurt:D. Donderdag hadden we allerlei workshops. De meest interessante was een poverty simulation. Daarbij had iedereen een bepaalde rol gekregen en een bepaald scenario en het doel was zoveel mogelijk rekeningen te betalen. zo was ik een vrouw van 34 die een kind van 17 had die een drugsdealer was en een kind van 14 die totaal geen interesse had in school. Mijn man had me verlaten en 10 dollar achtergelaten. Verder had ik mijn school niet afgemaakt en geen baan. We deden de simulatie een uur waarbij elke 15 minuten een week voorstelden. En in die maand heb ik geen een rekening kunnen betalen, heb ik 2 weken lang geen eten kunnen kopen. Doordat ik te laat was met betalen, waren me schulden hoger geworden. De social service wilde me met ingang van volgende maand helpen maar dan moest ik die week een baan vinden. Ik kon mijn eigendom zoals tv’s alleen maar voor 20% van hun waarde verkopen. Onze castmangager zei dat hij geschokt was hoe wij als cast, die normaal toch gewoon vriendelijke, beleefde mensen zijn in dat uur zo kon veranderen. Mensen begonnen te stelen en ontzettend onbeleefd te doen omdat iedereen zo gefrustreerd raakte dat ze niks konden betalen.
Het was kortom heel interessant om te zien hoe dingen zo snel van kwaad tot erger kinnen worden en je daarbij als persoon onbeleefder wordt en de drempel om de wet te overtreden lager wordt.
Vrijdag hadden we een showdag. Van te voren hadden ze ons gewaarschuwd dat het publiek misschien niet zo enthousiast zou zijn als in denver, waar heel veel alumni op af komen en mensen UWP veel beter kennen. Maar ons publiek bestond uit bijna 1000 mensen en heel veel kinderen van de vrijwilligersprojecten konden komen met ingezameld geld wat erg leuk was. Zaterdag zouden we eigenlijk naar een farm gaan, maar doordat er te veel sneeuw lag ging dat niet door en hadden we vrij. Ik ben toen met mijn hostmoeder naar het loveland museum gegaan en hebben daar de verschillende valentijnsstempels gezien. Zondag hadden we ook vrij en toen ben ik naar een operette geweest wat erg grappig was. Nu zit ik dus in de bus naar farmington. Ik ben erg benieuwd, want iedereen die hoort dat we naar farmington gaan zegt: ‘ o woah farmington, that’s something completly different’. Dus dat belooft wat.

Posted by IvyvRA 21:59 Comments (0)

(Entries 1 - 1 of 1) Page [1]